ไปสายแหลกลาญ
.
จะมีอะไรน่าเศร้าไปกว่านี้มั้ย อ่ากกก พลาดไปแล้ว กว่าจะออกจากบ้านได้ ก็มีเราคนเดียวนี่แหละที่อยากไปแต่ต้องไปส่งพี่ที่หอด้วยมันเลยวุ่นไปหมด อ่ากกกกกกกกก
คราวหน้าจะปลุกตั้งแต่เช้าเลยเฟร้ย แล้วเร่งๆๆๆ ช้าเพราะตูไม่แสดงอาการอยากไปนี่แหละ แต่ล่ะคนก็ตื่นเช้าจัง จะไปปลุกแล้วไล่ให้ไปเตรียมตัวก็เกรงใจเนอะ ก็ได้แต่บอกว่าอยากไปเร็วนะ กินข้าวเร็วๆนะ ไม่มีทีท่ารีบร้อนเล้ยย ผลที่ได้คือกว่าจะออกจากบ้านได้ก็สองโมงถึงงานสามโมงกว่า... แล้วของมันจะเหลือเรอะ เจอฝูงมนุษย์เข้าไปก็แทบเดี้ยง แต่ได้ดูการแสดงเสื่อมๆ(?)ก็โอเคละ...
ใกล้งานเลิกคนก็ยังคงมหาศาล อบอุ่นกันเลยทีเดียว คอสกันได้งามหลายๆเลยด้วย แต่ดิฉันไม่ได้เอากล้องไป! โว้วๆๆ โซ้แสด รอสูบอย่างเดียว
ว้อยยย คราวหน้าต้องไม่พลาด! คราวหน้าต้องไปเร็ว!! ต้องไซโคพี่ให้มาอยู่โลกใบเดียวกันให้ด๊ายย!!! คุ้มคลั่งอยู่คนเดียวมันเหงานะฟร้อย ทำไมคนใกล้ตัวถึงปกติ(?)กันทุกคนเลยอ๊า ที่โรงเรียนไม่มีคนมาบ้าด้วยกันเลย ว้าเหว่ๆ
.
อ่ากกก บ่นไม่รู้เรื่อง ว่าแต่ได้ข่าวว่าเธอใกล้จะสอบแล้ว? ยังจะไปงานการ์ตูนอีกนะ... งานหน้าก็จะไปเฟร้ย มันต้องมีเซล์ฟคอนฟิเดนท์ สอบผ่านอยู่แล้ววว สอบอาร์ตเมื่อวันจันทร์+อังคารที่ผ่านมาก็ออกมาดีกว่าที่คิดไว้ด้วย แต่ไม่สมบูรณ์เพราะทำไม่ทันแถมตาซ้ายมันเบี้ยววว ทำเข้าจริงต้องแก้แล้วแก้อีกจนกะเวลาผิดไปเลย เศร้าอีกแล้ว อ่ากกก
